Ε = mc 2 είναι ο τύπος που Άλμπερτ Αϊνστάιν αναπτύχθηκε για να εξηγήσει ότι η μάζα και η ενέργεια είναι ισοδύναμες και μετατρεπτός. Είναι γνωστή ως η Θεωρία της Σχετικότητας. Δεν πρόκειται να μπει σε φυσική ή τα μαθηματικά, αλλά θέλω να χρησιμοποιήσω τη φράση για να δείξει ότι η αντίληψη του πόνου και η ταλαιπωρία ή μάλλον από τον πόνο και τη δυστυχία είναι σχετική. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω αυτό που προσπαθώ να πω.
Έχετε παρατηρήσει ποτέ οι άνθρωποι δεν συγκρίνουν μόνο τις ζωές τους, αλλά επίσης και να συγκρίνετε ο οποίος έχει υποφέρει περισσότερο; Έχω δει να συμβαίνει σε όλη τη ζωή μου. Δύο ή περισσότερα άτομα θα πάρουν για να μιλάμε για το παρελθόν και πολύ σύντομα κάποιος αξιώσεις τους για να έχουν το πάνω άκρο ως προς το ποιος ήταν φτωχότεροι, ο οποίος ήταν lonelier και ο οποίος είχε το χειρότερο. Είναι πολύ αστείο, όταν έρθει το σκέφτομαι. Συνήθως, κανείς δεν θα παραδεχτεί ως προς το ποιος είχε το χειρότερο από το φόβο ότι η ταλαιπωρία τους δεν είναι αντάξια της συμπόνιας.
Θα χρησιμοποιηθεί για να συμμετάσχουν σε αυτήν τη συμπεριφορά. Δεν έχω καλές αναμνήσεις από την παιδική ηλικία. Μίσος είναι μια ακραία λέξη, αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι ενήλικων χρόνων μου ήταν πολύ kinder από τα παιδικά μου χρόνια. Συνήθιζα να πιστεύω ότι κανείς δεν είχε χειρότερα από μένα. Ολόψυχα πίστευε ότι κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει τον πόνο που λίγο την ψυχή μου υπέστη ως παιδί. Οποτεδήποτε κάποιος προσπάθησε να άνεση μου, χρησιμοποίησα για να προσβληθεί. Πώς τολμούν να ελαχιστοποιήσουν τον πόνο μου. Η συμπεριφορά αυτή διήρκεσε από τα εφηβικά του χρόνια μου και σε είκοσι. Εγώ τότε τελικά ξύπνησα!
Ναι, υπάρχουν ορισμένες μορφές ταλαιπωρία που είναι η απόλυτη χειρότερο. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το γεγονός αυτό. Ωστόσο, ένας από τους τρόπους που οι άνθρωποι μεγαλώνουν, όπως είναι η εμπειρία και μερικές φορές μαθαίνουμε από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες από ευτυχείς εμπειρίες. Δεν υπάρχουν δύο ανθρώπινες ζωές είναι το ίδιο. Δεν δύο ψυχές είναι τα ίδια. Έχουμε κάθε είναι τα προϊόντα της παρελθόν μας και αν πιστεύεις σε προηγούμενες ζωές, τότε είναι ένα προϊόν και γιαυτά.
Πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει το ρητό: «Ο Θεός σου δίνει μόνο όσο μπορείτε να χειριστείτε». Κάθε φορά που κάποιος θα μου πει ότι κατά τη διάρκεια σκοτεινές φορές μου, θα δούμε μέχρι τον ουρανό και πει ο Θεός: "Θα γίνει το σημείο και σας παρακαλώ να σταματήσει τώρα". Εγώ τότε θα γελάσω και νομίζω ότι ο Θεός θα γελάσω πάρα πολύ, αλλά τότε θα συνεχίσετε τη ζωή μου δύσκολη.
Ταλαιπωρία είναι σχετική με την έννοια ότι είναι οδυνηρό για το πρόσωπο που διέρχεται αυτή. Ταλαιπωρία είναι επίσης μια ευκαιρία για γνώση για το πρόσωπο το οποίο διέρχεται αυτό. Έχω ακούσει κάποιους φίλους διαμαρτύρονται για τον πόνο τους και να μου, αυτό που μπορεί να διέρχεται δεν είναι κάτι σημαντικό και το αντίστροφο. Ταλαιπωρία και ο πόνος δεν μπορεί να συγκριθεί. Κάθε άτομο έχει τις εμπειρίες της ζωής τους και θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της εν λόγω κατάστασης. Ποιος είμαι εγώ (ή σας για εκείνο το θέμα) να πει κάποιος ότι ο πόνος δεν είναι ο πόνος ή νόμιμη; Κανείς δεν έχει το δικαίωμα αυτό. Προσπαθούμε όλοι μας καλύτερα. Ορισμένοι από εμάς έχουν ενδιαφέροντες τρόπους για να κάνουμε πράγματα, αλλά εκείνη τη στιγμή ότι είναι καλύτερο μας ή αυτό που νομίζουμε ότι είναι καλύτερο μας.
Έτσι, την επόμενη φορά σε κάποιον φίλο σας αρχίζει να μιλήσουμε για τον πόνο τους, απλά αφήστε τους διέξοδο. Δώστε κάποια ενθάρρυνση, αν μπορείτε, αλλά δεν ελαχιστοποιούν τον πόνο τους, γιατί αυτό θα κάνει ακόμα πιο ισχυρή. Συνήθως, όταν οι άνθρωποι έχουν πει ότι αυτό που χρειάζεται να πω, εσείς μπορεί να τους βοηθήσει να δουν ότι η ζωή δεν είναι τόσο άσχημα. Ποιος δεν έχει υποστεί; Κανείς δεν. Είμαστε όλα τα έργα σε εξέλιξη και κανείς δεν είναι τέλειος ... ακόμη - ακόμη και εσάς και εμένα!
